Vrijwilligers aan het woord: Pia

Ooit, in 2001, viel mijn oog op een oproep in de Leusder Krant voor vrijwilligers bij (toen nog) De Schoolsteeg. Een relatief kleinschalig geheel dat met veel liefde door een paar zeer gemotiveerde mensen werd gerund. Het was nog de tijd van zwartwitkopietjes, veel handgeschreven notities en de gulden. Wat is er veel veranderd! Ik maakte kennis met Atty van Dijk en Annemarie Flipse en kreeg als tegenprestatie voor een (!) inzet een workshop. Op een laagdrempelige manier deed ik daar mijn eerste kennis op en voelde ik me welkom. Hun motto was en bleef: Kinderen zich laten verwonderen door de natuur.

In de loop der jaren heb ik allerlei lesjes gegeven. Zelf kregen wij eerst les, theorie in De Schoolsteeg, vanaf 2015 De Groene Belevenis, en excursies voor praktijkkennis. Gewoon een kwestie van doen. Gaandeweg heb ik heel veel van mijn brede algemene natuurkennis – ik ben een ‘grazer’ (veel onderwerpen maar niet tot in detail) – opgedaan bij het natuurcentrum. Een van de eerste excursies was langs het kanaal ter voorbereiding op de trekvogelles.

Toen ik mijn geheugen verder opfriste kwamen er veel goede en vrolijke herinneringen bovendrijven, het blijkt een enorme lesvariëteit te zijn geweest! In de klas mieren, spinnen, bijen (met spullen inclusief demonstratiekastje), nestkastjes; op buitenlocaties Olympische Bosspelen in Den Treek, boerderijles bij diverse boeren in het buitengebied, sloot, kleine dieren, pizza’s, recycling (Kringloop en Modiform), waterzuivering Amersfoort, bamboestiek, Grebbelinie, heideles, … Zo kom je nog eens ergens, leer je je omgeving kennen en ontmoet je veel mensen. Dat vind ik nog steeds bijzonder.

Na verloop van tijd verschoof voor mij de focus van lessen naar incidentele bijdragen, indertijd kinderfeestjes en nu o.a. de jaarlijkse Klimaat-Doedag. Mijn hoofdbijdrage, sinds 2015, is de verzorging van de pagina ‘Duurzaam Doen’ (ca. 10x per jaar) in de Leusder Krant. Eerst in samenwerking met Henriëtte en nu met Gytha die input levert die ik naar eigen inzicht ‘panklaar’ mag maken voor publicatie in de hoop dat de lezers enthousiast worden van wat De Groene Belevenis heeft te melden. Een enkele keer verzorg ik een interview met foto voor publicatie.

Ondertussen heb ik veel nieuwe vrijwilligers zien komen en anderen weer uitgezwaaid, maar de groep is enorm gegroeid en stabiel, dat bevestigt de waarde van De Groene Belevenis. Maar vooral van het team dat dit mogelijk maakt met visie én oog en hart voor alle vrijwilligers. Ik vind dat geweldig en heb daar respect en waardering voor.

Voor je het weet ben je zomaar 25 jaar vrijwilliger en komt, voor mij, pensioen in zicht. Voorlopig blijf ik me met veel plezier inzetten voor De Groene Belevenis, een vaste waarde in, voor en met de Leusdense samenleving.